Hans Kuijs Beeldend Kunstenaar

curriculum vitae

 

statement

 

links

 

contact

 
 


 

Het hoofd bewogen tot handeling


In iedere afstand van het moment dat het zwart, de kleur, het licht, het papier, het doek, de lens raakt tot haar eindiging, wordt de emotie kenbaar gemaakt.

Elke lijn, elke kras, elke penseelstreek en klik van de camera heeft zijn eigen ruimte waardoor gesijpeld de emotie naar de waarheid zoekt.

Reizen worden er gemaakt. Als werktuig de hand vervlochten met het zwart, de kleur, het licht. Vertellend aan het blanke kader van het vlak over dat waar het hoofd zijn oorsprong kent.


De directheid van handelen maakt de sprong van oorspronkelijkheid naar de processen in het hoofd. De dingen die wij waarnemen met onze zintuigen vertellen ons over een schijnbare werkelijkheid die een opening biedt wanneer wij werkelijk bewust worden van datgene wat aan ons voordoet. Het geeft ons de kans om een ander totaal beeld te kunnen waarnemen. Je zou kunnen zeggen dat de bewustwording binnen jezelf zodanig aangescherpt wordt, dat je ziet dat je een volkomen evenbeeld bent van wat je waarneemt.

De abstractie of figuratie van beelden die zich aan ons voordoen zijn omgekeerd evenredig. Het gaat altijd over de bewustwording van tijd en ruimte die te allen tijde geplaatst is in geest en materie, om uiteindelijk in een andere dimensie de daadwerkelijke waarheid te kunnen zien.



De lijn, de kras, de penseelstreek, de klik, bevindt zich op de grens om de waarheid onder ogen te kunnen zien.

Keuzes worden hier niet gemaakt vanuit het manipulerende gedrag van het hoofd.

Hier is alleen de eindeloze vlakte van onzekerheid waarop antwoorden gekerfd achterblijven over alles wat je bent en niet bent.


De illusie van het Zijn geeft de verplichting te vinden wat we denken te zijn. Steeds opnieuw wanneer de hand de handeling maakt om het blanke kader van het vlak te raken, komt het besef van dat wat waar is uit de illusie.

Vrijheid is ontstaan door het handelen van de hand vervlochten met het zwart, de kleur, het licht. Het hoofd heeft zich bewogen onder de druk van alleen de handeling. Zo alleen komt de verwondering.

Het komt niet door de gemanipuleerde overwegingen van het hoofd maar door haar oorspronkelijkheid te vinden doordat je de illusie doorvoelt in de handeling.


Zodra je de teugels laat vieren bij een paard neemt het zijn vrijheid. Zo ook als de teugels los gelaten worden in het hoofd. Het hoofd zal dan zijn vrijheid kiezen om in de handeling de waarheid te vinden.


Wat eens begon als punt bij de aanraking van het vlak heeft het “vorm” gekregen door de handeling in vrijheid. Hier is geen tijd en ruimte voor angst die alom vertegenwoordigd wordt door het hoofd.


Hans Kuijs 2012  ©